• Özer Hurmacı Fenerbahçe’ye transfer olduğunda 24 yaşında ve 77 Süper Lig maçında forma giymişti.
• Sezer Öztürk ise 26 yaşında ve sadece 94 Süper Lig maçına çıkmıştı.

Yukarıda bahsettiğim iki oyuncunun Fenerbahçe’ye verebildikleri Alper Potuk’un değerini daha belirgin kılıyor. Çünkü oyuncu, gelişim çağında düzenli formadan uzak ise beklentileri karşılayamıyor ve istenilen noktaya bir türlü ulaşamıyor. Sezer’in Manisaspor’a yada Özer’in Fenerbahçe’ye geldiği günleri hartırlamalıyız. Hangisi şu an o muhteşem işleri başardı.

Alper Süper Lig için genç-tecrübe , yetenek-gelişebilirlik ölçüsünde standartların üst sınırlarını zorlamasına rağmen, onunda tıpkı Sezer ve Özer gibi bir pozisyon problemi var. Rıza Çalımbay döneminde altyapıdan – önlibero – olarak yükselen Alper önce Bülent Uygun 4-2-3-1′inde öndeki 3lüde ardında Skibbe’nin 4-3-3′ünde orta üçlünün yan çizgilerinde oynayınca bir anda sivrildi. Çabukluğu, ayağına hakim oluşu, orta mesafeli şu tehtidi ( 58 maçta henüz 1 golü olmasına rağmen ) Bülent Hoca ve Skibbe’nin onu hücum bölgesinde kullanmalarının en büyük nedenleri. Tabi atladığımız bir noktayı saymazsak ;

Jose Mourinho bir kaç yıl önceki bir röportajında ” Savunmacılara hücum öğretemezsiniz çünkü hücum yetenek ister ama hücum oyuncularına savunma yapmayı öğretebilirsiniz. Savunma güç ve konsantrasyon sanatıdır. ” demişti. Sanırım tercümanlar hocaları yanıltmış olacak ki o sözler, Edirne’den içeriye farklı girdi. Hocalarımız hala ellerindeki hücumculara savunma öğretmek varken yetenek yönünden azıcık sivrilmiş savunmacılarına hücum öğretmek niyetindeler. Önceleri Mehmet Topuz’a olan şimdilerde Alper’in başına geliyor. Fark yaratacak, kendini ve takımını öne çıkarak pozisyonda kullanılmak yerine sıradan bir hücum oyuncusu yapılıyorlar. Eğer biri Alper’in sahip olduğu yetenekleri orta sahanın merkezinde 2 yönlü kullanmasını isterse, Türk futbolu  delici, gol atabilen bir orta saha oyuncusu kazanacak. Aksi halde Alper Potuk’un da sonu Özer,Sezer yada M.Topuz’dan farklı değil.

Alper Potuk için tam mevki-yetenek , şimdi-gelecek tartışmaları ( en azından benim için ) doruğa çıkmışken gündeme gelen fakat gerçekleşmeyen Fenerbahçe transferi ona hayatının şansını vermiş gibi. Daha önce hem Denizlispor hem de Gençlerbirliği’ni çalıştırıken oyuncuları ileri değil geri evirmeyi prensip haline getiren Ersun Yanal takımın başına geçti. Serkan Balcı, Ali Tandoğan ve Deniz Barış Mourinho’nun bahsettiği ” yetenekli oyuncuya savunma öğretme yada geri evirme ” sisteminin ligimizdeki ender meyvelerinden. ( Bir Soru : Ligimizdeki geri evrimi en verimli olan oyuncu kimdir ? cevabı yazının sonunda ) Ersun Yanal zaman içerisinde Alper’in gelişim çizgisini görüp onu en çok fark yaratacağı bölgeye geri getirecektir. Çünkü Alper sıradan bir hücumcudan az ama sıradan bir orta saha oyuncusunda çok yetenekli. Onun Eskişehir’de geçireceği şu 20-25 maç ( sezon sonu muhtemelen ayrılacaktır ) Ersun Hoca ile birlikte geleceğini şekillendirmesi bakımından hayati öneme sahip. Türk futbolu daha önce çok az yetiştirdiği tarzda bir orta saha oyuncusu kazanabilir. Umarım bu şans heba olmaz. Çünkü hem ligimizin hem Milli Takımımızın bu tarz oyunculara çok ihtiyacı var.

Sorunun cevabı : Gustavo Colman : Colmandaki geri evirmeyi gerçekleştiren Şenol Güneş. Ne gariptir size Ersun Yanal Colman için ileri 3lüde ısrar etmişti. Bu sefer bu hataya düşmez ve Alper de biz de seviniriz.

Sizin cevaplarınız neler ;

Email Gönder

Ülkelerde oynanan Kupaların amacı malumdur. Üst liglerde oynayan takımların eşleştikleri alt küme / amatör takımların sahalarında gidip maç oynamalarıdır amaç. O ufacık stada koskocaman takımları getirip ” Hadi, gösterin kendinizi ” demektir ufacık şehre, azıcık taraftara. Ülkemizde ise amaç Onlarınkilerden biraz farklı. Biz, ligde tutunamamış ismen büyük bir kulübe teselli ikramiyesi havası veriyoruz Ziraat Türkiye Kupasına. O yüzden ne TFF’nin ne de ismen büyüklerin umrunda Kupaların taşıması gereken değerler. Ne yazık ki sadece sonunda hangi başkanın ” Bu yıl ligde istediğimiz başarıyı yakalayamadık ama taraftarımıza Türkiye Kupası hediye ettiğimiz için mutluyuz. ” diyeceğini önemsiyoruz.  Kuralar çekimi sonrası Adana Demirspor Yönetiminin yaptığı maç Adana’da oynansın önerisi ise cevapsız kaldı. Medya öneri içeriğine yer verirken, her zaman olduğu gibi cevabı hiç gündeme getirmedi. Cevap basit aslında ; Galatasaray Samsunspor deplasmanından sonra Adana’ya gitmek istemedi çünkü Karabükspor maçına hazırlanmak daha önemli. Aksi durumda Adana Demirspor maçında oynama ihtimali olan fakat Samsunspor maçında sahada olmayacak oyuncuları Samsun’a boşu boşuna !! taşımış olacaklardı. Maç İstanbul’da oynanınca dinlendirilen oyuncular evlerinde rahat olacaklar, Adana’da maçı izlemek zorunda kalmayacaklardı. Yoksa kimin umurunda Kupaymış, amaçmış filan.

Hani bir söz vardır ; Geçti Bor’un pazarı, sür eşşeği Niğde’ye. Bizde de geçti 11-12 sezonu, nasip 12-13′e. Eğer siz sporun en temel sporsever özelliklerini çalarsanız elinize sadece partizanlık,fanatizm kalır. Sonra saha olaylarına üzülmek, kimsesiz çocuğun ölümüne üzülmeye benzer. Mesele onu kimsesiz bırakmamaktır. Mesele spor sırf sevildiği için yaşamaktır. TFF’den ricam bir sonraki sene masum bir Türkiye Kupası oynatması. Yoksa 2 sene önce kim kazanmıştı hatırlayan var mı ?

Saygılarımla,

Diğer tek yönlü körlük ise Parasızlıktır. Top yuvarlaktır deyişi meşhurdur ağızlarımızda. Ne var ki o söz bir an,bir maç için kullanılabilir. Uzun vadede ise top tam tersine köşelidir. Kim ne kadar ağır ve kaliteli malzeme kullanırsa top o denli isabetli gider. Sizin bir maçı kazanma olasılığınız %33 iken lig şampiyonu olma olasılığınız % 6 civarındadır. Yani yuvarlak top ancak kötü oyuncu da gereklidir. Messi için fark eder mi sizce yada Rooney? Konudan uzaklaşmadan devam edersek, futbolda para için sarfedilecek doğru söz; ” iyi futbol, iyi oyuncu ile oynanır ” olmalıdır. Sizin paranız yani gücünüz yoksa ( ki burada karşımıza bunun nedenleri için ekonomi kitapları okumaya gerek olup olmadığı sorusu çıkar ) sizin merdivenlerin adımlarını tırmanmanız zordan imkansıza doğru evrilir. O, para ile henüz bulunamamış futbol akıllarından biri size denk gelirse eğer o az para ile ” görece ” çok işler başarabilir. Dedim ama o ” görece ” hep cümlede olmak zorunda.

Son adıma ulaşmadan önce uğranması gereken ilk iki adım zor veya kolay, kısa yada uzun vadede, öyle ama böyle geçildiğinde geriye son adım kalır. O para ile özenle seçilmiş yada deneyerek bulunmuş oyunculardan oluşan Kadro’nun başarıya ulaşması. Bir araya gelen 25-30 adamın birkaç idareci ile aynı hedefe odaklanıp, istenilen başarıya ulaşması. İkinci adımda yapılacak herhangi bir yanlış sizin reaksiyonunuzun üçüncü adımda durmasına, gerilemesine hatta ve hatta dağılmasına yol açabilir. Akıl kendi akli imkanları dahilinde seçtiği 30 kişi için değerlendirme kriterlerini iyi belirlemezse saha içinde sağlanacak birliğin hiçbir önemi kalmayabilir. Sadece topa en iyi vuran yada en iyi gol kurtaran değil aynı toplantıya katılıp aldığı bilgileri aynı havuzda harmanlayan insanlar olmak zorunda o 30 kişi. Bu ihtimalde futbol aklı yetersiz kalır, sizin para harcayarak elde ettiğinizin yanına ekleme yapmanız gerekir. Kimileri buna motivasyon derler, onlar bunun herhangi bir para ile karşılanamayacağına inanırlar ; ben ise futbolda her şeyin olduğu gibi bunun da para ile sağlanabileceğine inananlardanım. Unutmayalım sabır ve zaman zaten para ile takas olunmaz değerlerdir. Siz o paranızla yine o paranız sayesinde bir araya getirdiğiniz 25-30 kişiyi aynı amaç etrafında toplayabilirsiniz. Neticesinde o 30 kişi için de yaptıkları faaliyet bir meslek. İçimdeki karşı taraf insanların paraya ihtiyacı yoksa diye soruyor yada yeteri kadar para kazandıklarına inanıyorlarsa ? Bu durumda o paranın ilk ulaştığı futbol aklı devreye girer ve senin ( aklımın karşıt görüşü ) düz mantığınla paraya ihtiyacı olan kalite bulur. 

Para, futbol aklını işe alır, o futbol aklı en doğru 25-30 kişiyi paranın gücü ile bir araya getirir, para topluluğa amacı dikte ettirir ve başarı nihayetinde elde edilir. Bu 4 duraklı alınması gereken 3 yolu olan denklem için verilen hesaplama tamamıyla zamansız hız formülüdür.  Çünkü müthiş deyişle  paranın satın alamayacağı şeyler vardır. Bunlar sadece futbol değil hayatın her anı için halihazırda da geçerlidir. Ben bir futbolsever olsam taraftarı olmak için takımları seçerken iki farklı değerlendirmeye göre karar verirdim. Sabırlı ve genç isem paralı takımı, yaşlı ve aceleci isem şu anda başarılı bir takımı tutardım. Yukarıda anlatılan denklemin sağlamayanları ise zaten taraftarlık değil sporseverlik beklerler…

Saygılarımla…

Get Follow Me Buttons

Orduspor – Galatasaray maçının ilk 20 dakikasını dikkatli izlerseniz, bahsettiğimiz onmaz defonun isteyerek yada istemeyerek Orduspor tarafından ortaya çıkarıldığını göreceksiniz. Günümüz futbolunda takımların temel oyun amacı orta saha – forvet bağlantısı güçlü kurmak olmasına rağmen Galatasaray için kilit etkileşim savunma ile orta saha arasında. Fatih Terim’in orta sahada kullandığı Selçuk – Melo ikilisi mecbur kalmadıkça top kaybetmemek adına sık sık savunma oyuncuları ile yardımlaşarak topu rakip yarı sahaya taşıma konusunda en doğru zamanı arıyor. Bu durumda top etkisiz alanda da olsa daha çok Galatasaray’da kalırken rakip takımda mental – fiziksel yorgunluğa sebep oluyor. Bu noktada tüm zamanların en iyi orta saha oyuncularından biri olarak gösterilen Xavi ile ilgili ilginç bir bilgi aktarmak istiyorum. Xavi Hernandez toplam pas sayısının sadece % 23′ünü bizim hücum pası diye tarif ettiğimiz türde değerlendiriyor. Kalan % 78′lik bölüm geri ve yana paslardan oluşuyor. Etkisiz, amaçsız gibi duran bu geri – yana pas korelasyonu sistemde çok önemli iki rol üstleniyor. Xavi geri veya yana oynadığı her garanti pas süresince ilerideki arkadaşlarını süzme ve dikine atılacak pas için en uygun anı bulmayı beklemekte. İkinci olarak ise orta saha civarında yapılan sık ve hatasız paslar hücum oyuncularına hareketlenme ve  savunma arkasına net koşu imkanı tanımakta.

Yukarıda bahsettiğimiz bu etkisiz, amaçsız gibi görünen pas trafiği Galatasaray için hayati önemde. Aksi taktirde, yani cuma akşamı Ordupor yada birkaç hafta önce Beşiktaş karşısında olduğu gibi Selçuk – Melo ikilisi ile savunma oyuncularının pas bağları kopunca bahsettiğimiz ikili tehlikeli bölgede fahiş hatalar yapmamak adına, topu sıkça ileri oynamak zorunda kalıyorlar. Tahmin ettiğiniz üzere dikine oynanmak zorunda kalan bu pasların çoğu top kaybı hanesine yazılmakta. Bunun doğrudan sonucu olarak ise topun kontrolünü kaybeden Galatasaray için Selçuk – Melo ikilisi ile orta sahayı doldurmanın bir esprisi kalmıyor. Kısacası ikisi de Mustafa Sarplaşıyorlar.

Bahsettiğimiz defo tam da burada. Orduspor’un bile Culio,Stancu, Dalmat ile başarabildiği ama skor olarak sonuç alamadığı Selçuk – Melo ikilisi ile topa karşı mahkumiyetleri az olan Eboue, Hakan Balta, Ujfaluji üçlüsünün pas alışverişini kısıtlama işini daha yetenekli bir takım başarabilirse olabilecekler konusunda eminim Fatih Terim de endişelidir. Emin olmamın belirtileri var elbette. Beşiktaş maçından bu yana kaleci atışlarını,kaleciye gönderilen geri pasları ve savunmanın sıkıştığı anlardaki uzun pasları hep sağ çizgideki Kazım’a kullandırıyor. Böylece hem Kazım’ın fiziksel avantajını kullanıp hücuma çıkma şansı elde etmeye hemde rakip takımın baskı kurma adına geride eksik kalmasını değerlendirmeye çalışıyor Fatih Hoca.  Hepsinden bağımsız olarak uzun vuruşların Kazım’a gönderilmesi çok akıllıca. Çünkü Kazım’ın indireceği toplar Elmander yada Baros’la doğrudan buluşabilir. Aksi halde Elmander kafa topunu kazansa bile topun Galatasaray’da kalması çok daha düşük bir olasılık oluyor.

Toparlarsak, Galatasaray’ın onmaz defosu yarasına tuz basılmasını bekliyor. Beşiktaş ve Orduspor sadece tuzlu solüsyonu hazırladılar. Eğer Terim’in takımı gereken önlemleri almazsa kısa zamanda bir musibet yine yeni yeniden bin nasihatten iyi olacak.

Saygılarımla,

Get Follow Me Buttons

BAROS – TERİM – 442 ve  SEMİH KAYA – MELO

Sezona eski model bir araba gibi artık motorundan sesler gelen, tekerlekleri incelmiş, tamir olunmaz bir halde girdi Galatasaray, ki kader yine 2. Terim dönemi anısına ağlarını örme provası yapmaya yüz tutmuştu. Benim ısrarla inandığım ama Fatih Terim’in inanmadığı bir söz var ; Taş yerinde ağırdır diye. Tam taraftarlar,bizler kafamızda kader – tekerrür diyagramını çizmeye çalışırken, nedeni bilinmez ama takdir edilen bir değişiklik filizlendi Galatasaray’da. Terim sezona belki de Arda travması nedeniyle – Fatih Terim Arda’nın ayrılışını beklemiyordu. – yaptığı ” Cern’e konu olacak ” denemelerden vazgeçip, yıllardır başka takımlarda başka teknik adamlarca denenmişlere dönüverdi. Eboue, Elmander, Selçuk İnan onların Galatasaray’a transfer yolunu açan pozisyonlara döndüler. Elmander ligimizde farkını ortaya en rahat koyduğu yere geldi, Selçuk Hiddink’in de bence en büyük yanlışı olan 3′lü orta sahadan kurtuldu, Eboue ise savunma – hücum geçişleri konusundaki maharetini gösterme şansını elde etti. Tüm bu değişimler sadece söz konusu oyuncuların değil sezon öncesi hiç hesapta olmayan performans artışlarına sebep oldu . Birisi son anda geldi, diğeri hep vardı ama yoktu, sonuncusu ise yazımın başlığına Fatih Terim’i de soktu ; Felipe Melo, Milan Baros ve Semih Kaya…

Terim’in takım dizilişini Galatasaray’ın neredeyse son 3 senesini heba eden 4-3-3′ten 4-4-2′ye evirmesi belki de onun bile hesaba katmadığı olumlu sonuçlar verdi. Milan Baros’un en formda dönemini hatırlarız hep. Galatasaray’ın 2-0 dan 3-2 yenildiği Hamburg maçı onun belki de kariyer maçıydı Galatasaray formasıyla. Sahada ayakta kalmak o günden sonra en büyük eksikliti Baros için. Hesaba aynı Baros’un benim izlediğim Fiziksel Yeterlilik – Performans denklemi en doğrusal olan oyuncu olduğu gerçeğini de eklersek, durum daha da netleşir. İşte Elmander’in onun arkasına geçmesi yıllardır aranan kan gibi geldi Baros’a. O bi gayret fizik gücünü azıcık arttırdı, ödülünü de hemen alınca arkası çorap söküğü gibi geliverdi. Diri ve Kuvvetli Baros’un ligimize gelen en büyük forvetlerden biri olduğu konusunda hemfikiriz herhalde.

Uğur Uçar’ın Konya’da kar-zemin ikilemesi ile nasıl heba olduğuna şahidiz bizler. Ya Semih ? O da benzer bir havada sakatlanmıştı Rize’de daha bu yeni Rize Stadı yapılmadan. O ana kadar Alt Yaş Milli Takımlarında kaptanlık yapan ve Türkiye’de – hani hep haberlerde çıkar – ciddi ciddi avrupalı takımlarca izlenen bir oyuncuydu Semih. Ne var ki o sakatlık bize hemen unutturdu onu. Bülent Korkmaz – Kewell meselesine hiç değinmeyeceğim bile.  Fatih Terim’in en sevdiğim huyudur bu gençlere şans vermesi. Semih Kaya’da son iki senedir yaşadığı Bank Asya macerasından sonra Rize’de bizden alınan geleceğimizi geri verdi. Savunma anlayışı, müdahale zamanlaması onun neden gözlemcilerce takip edildiğinin simgesi. Şu an için düzeltmesi gereken en belirgin eksisi ise kolay kartlık fauller yapması. Dileğim onu bir daha kaybetmemek.

Geçen sene Colman – Selçuk ikilisini bir kez izleyen birine Galatasaray’ın orta saha kurgusunu Melo – Engin – Selçuk şeklinde yaptığını söyleseniz size ne tepki verirdi ? Ben çok düşündüm. Cevabı herhalde Fatih Terim olurdu – tabii Türk olması kaydıyla -. Fatih Hoca’nın böyle bir arayışın içine girmesi onun doğasında var ama vazgeçmesi ise sanki yıllardır bizim görmediğimiz yerlerdeydi. Ne zaman Selçuk – Melo ikilisine dönüldü, sistemden bağımsız bir fark yaratan performans ortaya çıktı. Sahada gördüklerimiz Felipe Melo’nun neden Fiorentina’da başarılı olup Juventus’ta bocalamasının horoz – çöplük ilintisi ile verdiği amansız mücadeleydi. Melo bizim alıştığımız orta sahaların – alıştığımız diyorum çünkü Selçuk ve Emre dışında bu topraklar üzerinde başka tarz adam nadir yetişti – aksine o topu yönlendirmeyi, sorumluluk almayı istiyor. Figüran rolüne düştüğünde ise mızıkçılık çıkaran çocuk gibi yapması gerekenleri de boşveriyor ; savunma görevlerini ihmal ediyor. Galatasaray’ın Felipe Melo’ya tanıdığı serbesti onun ligimiz standartlarının üzerinde olan tüm özelliklerini ortaya çıkardı. Bir de buna Selçuk İnan’ın yükseltmekten bıkmadığı performansı eklenince Galatasaray ile diğer takımlar arasındaki boşluk uçuruma yüz tuttu.

İşte Galatasaray için Terim’in yaptığı altın değişiklik Koyun sürüsü mantığını tersine çevirdi. Bir de bu futbol öyle bir şey ki rüzgarı arkanıza almaya görün. Sizi iter de iter.

Tüm bu anlattıklarımın yanında Galatasaray’ın hala onmaz bir defosu var. Ben bu yazıyı yazmaya başlamadan önce izlediğim Orduspor – Galatasaray maçının ilk 20 dakikası herşeyi anlatmaya yeter. Gelecek sefere onu da yazarım tabii benden önce akıllı bir teknik direktör size uygulamalı anlatmazsa.

Saygılarımla,

Get Follow Me Buttons

Futbol basit bir oyun.

İki sene önce Antalyaspor’u Barcelona’ya benzetmiştim. Ama bugün sahada oynayan İBB Antalyaspor’dan daha çok benziyor Barcelona’ya. Evde benden her gece futbol 433.01 alan Umut Özdemir’e dediğim gibi ; Mahmut Tekdemir yerine Sergio Busquets, Efe İnanç yerine de Xabi oynasa gerçekten ayırt edemeyiz. İşin şakası benim kurduğum benzerlik tıpkı geometrik olanı ; Açılar ve orantı aynı ama büyüklükler farklı. Abdullah Avcı’nın takımının her 10 maçından 8′inde formaları ve skoru ortadan kaldırın , alın size bizim barcelona. Futbol topu Efe’nin ayağından Holmen’e giderken – Türk sınırları içinde nadir görülen – ahenk bile tek başına yeterli İBB’ye Türk işi Barcelona demek için. Saha paylaşımı, oyun merkezi seçimleri, stoperler hariç oyuna aktif katılım gerçekten bizim standartlarımızın üzerinde. Guardiola’nın Barcelona B’nin başındayken birkaç maçınız izlemiştim Barça TV’den ve tarih Abdullah Avcı için Barcelona’sını arıyor.

Bireysel bazda ligimizin ilk 13-14′üne zor girebilecek oyunculardan oluşturulan ilk 11′in skordan bağımsız olarak ligin en kaliteli 4-5 takımından biri olabiliyorsa başarı kuşkusuz doğrudan ilk 11′i oluşturan kişide odaklanır. Abdullah Avcı ile içerisinde hiç gündelik soru olmadan yapılacak röportajı kısa zaman içinde yine bu satırlarda olacak … Sizlerin de Sn. Avcı’ya sormak istediğiniz farklı sorular var ise mesajlarınızı bekliyorum.

Son olarak bir Futbol 433.01 anısı :

- bir futbolcunun İBB’de oynaması için ne gerekli ?

- Pas atabilmesi, koşabilmesi ve biraz beyninin olması..

- ben gitsem 6 ayda sahaya çıkarım.

- ne 6 ayı, 2 ayda…

Resimdeki backhand slices'dan fazlasına ihtiyacı var.

Çok olmadı. Geçen sene Ted Open’da Marsel İlhan’ın Kravcik karşısında kaybettiği maçta tribündeydim. Servis oyunlarında güçlü, değişik forehand tarzı ile etkili olan Marsel yıllardır kronikleşen bachkand hastalığına yenilmişti sadece. Dünya sıralamasında ilk 100′de yer arayan bir tenisçi için çok fundamental bir eksiklik Marsel’in backhandi. Kötüsü Servis ve forehand gücü arttıkça backhandindeki problem o kadar ön plana çıkıyor ki rakipleri onu 3-4 oyunda çözüveriyorlar. Verdasco ise Marsel’i 4. oyunda okuyup solak olmasının verdiği avantaj sayesinde kolay bir galibiyet aldı. Tüm oyun Verdasco’nun Marcel’in backhandine oynaması, Marsel’in o topu forehandine alıp sahanın sağ kısmını fazlaca boşaltması ve Verdasco’nun derin forehand parallel winner’ı ile puan alması şeklinde oldu.

Sonuç açısından bu maç Marsel’in kendi sınırlarını görmesine yardımcı olacaktır. 2-0′dan sonra gösterdiği mental çöküş ise onun bu düzeyler için ne kadar ham olduğunun göstergesi.  Sıradan bir takipsever olan benim bile anlayabildiğim bu apaçık eksikliklerini gideremezse gelecek turnuvalarda da sonuçlar fazlaca değişkenlik göstermez. Olan TTF’nin yaptığı yatırımlara olur.

Bu sefer şansımız var... cidden !!!

Brezilya 2014 Dünya Kupası Grup Elemeleri kuraları sonrası Millilerin grubu :

Hollanda

Türkiye

Romanya

Macaristan

Estonya

Andorra

Kuraların sonucunda yıllardır bahsettiğimiz liderlik mücadelesi için ilk defa ciddi umutlar taşımaktayım. Hollanda Milli Takımı’nın değeri, kalitesi ve eleme başarısı dikkate alındığında onlar ile yarışma şansımız olmadığı  düşünülse de yine aynı Hollandalılar bizim son kuralarda çektiğimiz en yenilesi 1. torba takımı. Portakallar özellikle iç saha maçımızda ciddi bir taraftar desteği ve sert bir oyunla sindirilip yenilebilir. Son iki elemede karşılaştığımız Almanya ve İspanya mental ve teknik olarak Hollandalıların kat be kat önlerinde takımlardı. 2 Hollanda maçından alınabileceğine – cidden – inandığım 4 puan bizim alt grup takımlarına karşı yapabileceğimiz muhtemel puan kayıplarını telafi edebilecektir. Ek olarak, 4 puanın getireceği psikolojik üstünlük bizim kronik 3-4-5 hastalığımızı  da çözebilir. Bu nokta da unutulmaması gereken bir nokta var : Fikstür. Milli Takım Sorumluları 2010 elemelerinde yaptığımız İspanya ile 4 gün içinde ard arda oynama yanlışı içine girmemeliler. Rakiplerimiz oyuncu kalitesi bazında  bizim üzerimizde oldukları için yakın aralıklarla oynanan ikinci maçta rakip oyuncular takımımıza karşı saha içi çözümler üretmekte zorlanmıyorlar. 

Portakallar : Eleme şampiyonları..

Grubumuzun diğer takımları ise son yılların en kolayları gibi. Romanya, Macaristan, Estonya ve Andorra ile oynayacağımız 8 maçtan hedefimiz 19+ olmalı. 6 galibiyet bir beraberlikten fazlasına ihtiyacımız var gerçekten Hollanda ile liderlik yarışı yapacaksak. Bu 8 maçtan sadece dışarıda Romanya maçında puan kaybı kabul edilebilir ölçüde, kalan 7 maç mutlak kazanılmalı.

Hollanda’nın oynayacağı – biz hariç – 8 maçtan 24 puan alması süpriz değil hatta standart. Aynı 8 maçtan bizim alacabileceğimiz 21-22 puan liderliği aramızdaki 2 maça taşır. İşte bu nokta da yukarıda bahsettiğim 4 puan tezi devreye girer. Gruptaki ilk Hollanda maçımızı sahamızda oynayıp kazanırsak liderlik kapıları ilk kez aralanmış olur. Nispeten değişen çehresi ile Milli Takımımız elemelerin başlamasına kadar oyun anlamında daha tahmin edilebilir bir performans düzeyine erişirse 2014 Brezilya’ya doğrudan katılma şansımız hiç olmadığı kadar yüksek.

Son olarak kurgulanabilecek bir fikstür yazarsak :

Andorra H – Romanya H- Macaristan A – Hollanda H – Estonya A – Macaristan H – Romanya A – Andorra A – Hollanda A – Estonya H…. fikstürü eleme maçlarının oynan prosedürüne göre yaptım.

Kalitesini değil sahada yapacakları en öenmlisi.

Diğer açıdan ise en önde Baros, Elmander ikilisi özellikleri açısından çok uyumlu gözükmekte. Terim’in yeni çakma ” 10 numarası ” Elmander olacak galiba. İsveçli Bolton’dan alışık olduğu şekilde fotveti geriden destekler bir düzende oynayacak gibi. Bu sayede Elmader’in diğer futbolculara göre artısı olarak kabul edilecek fizikalitesinden savunmada az da olsa faydalanılabilir.

Genel yaklaşım olarak Terim’in 2011 takımı eskilerdeki gibi çok atıp çok yiyen bir takıma doğru gidiyor. Eğer savunmada çok bireysel ve pozisyonel krizler yaşanmaz ve orta saha kurgusu oturtulabilirse Sevilla ciddi bir hedef olabilir Galatasaray için. Bunun yanında bu yıl sadece lig ve Türkiye kupasında mücadele edilecek olsa da takımın ciddi bir yedek sıkıntısı var.

İlk 11 : Muslera – Hakan – Servet – Ujfalusi – Sabri/ Eboue – Arda – Melo – Selçuk – Kazım – Elmader – Baros

Yedek 11 : Ufuk – Çağlar – Gökhan – Semih – ……. – Culio – Yekta – Gülselam – Aydın – Anıl – ….

Görüldüğü üzere takımda kanat ve forvet yedekleri ciddi sorunlu. Aydın ve Anıl güvenilme sınırının altında çoktan kaldılar. Galatasaray’ın ciddi anlamda bir forvet, iki kanat ve bir savunma oyuncusuna ihtiyacı var. Volkan Şen ısrarı onun her iki kanatta da oynayabilmesinden kaynaklanıyor.

En büyük avantajı şimdi transfer olması, Taffarel sonrası değil..

Sistemin işlerliği açısından ise en önemli mevki forvet. Eğer 3. Bir oyuncu transfer edilmeden yola Stancu ile çıkılır ise Elmander ve Baros’un yokluğunda Terim’in sistem değişikliğine gitmekten başka şansı kalmıyor. O noktada ise diziliş 4 – 2 – 3 – 1′ döndürülüp Arda Alex pozisyonuna geçirilebilir. Yine de kaliteli bir sol kanat oyuncusuna ihtiyaç var.

Son olarak ise kaleci transferine değinmek istiyorum. Muslera transferi ilk konuşulurken youtube’dan Muslera’nın geçtiğimiz sezon Lazio’da yediği bütün golleri izledim. Hani derler iyi kaleci kötü gol yemez diye. Muslera’daki sorunu anlamlandıramamıştım taki Uruguay – Arjantin maçına kadar. Şimdi rahatlıkla söyleyebilirim ki Muslera müthiş kurtarışlar yapmasına neden olan adrenalini yüzünden çok kötü goller de yiyebiliyor. Soğukkanlı olması gereken zamanları mükemmel şekilde seçemiyor, en azından şimdilik. Çünkü yaşı 25 ve daha önünde en az 10 senesi var. Bu tabiri çok severim: Banu Alkan’dan sonra Marilyn Monroe etkisi yaratmak. İşte Muslera da Franco, Ufuk ve Aykut’tan sonra Kleopatra etkisi yaratacaktır. Ama görecelilik kavramının unutmamak kaydıyla…

Fotomaç : Kocaelispor maçı sonrası

Skibbe ise 2000lerde Bundesliga’da esen genç hoca rüzgarlarından biri.  30larının başında Dortmund ardından Leverkusen’i çalıştırdı.  Feldkamp’lı Galatasaray’ı  5 – 0 yenince tam türk usulü sezon sonu takımın başına transfer edildi. Leverkusen ve Dortmund’da yaşadıkları zaten çok ümit vermeyen Skibbe Galatasaray’ın başında ancak Şubat ayına kadar dayanabildi.

Burada bir not düşmek isterim : Tamam Skibbe çok verimli bir antrenör olmayabilir ama Galatasaray kariyerinin başlangıcı o kadar kötü oldu ki sanki tarih onun kovulması için ayarlanmış. Şampiyonlar Ligi Eleme Turunda İstanbul’da oynanan Steau Bukreş maçını hatırlayın. Aykut Erçetin’in maçın başında rakibe hediye ettiği iki gol turu o dakikalarda bitirmişti. Ağustos’tan Şubat’a kadar geçen süre ise Skibbe açısından uzatmalar oldu.

Boyd geçen sezon gol sorunu yaşayan Eskişehir için Banu Alkan'dan sonra Marilyn Monroe etkisi yaratabilir.

Teknik direktör olarak yumuşak, pas alışverişi üzerine kurulu oyunlar oynatmayı seven Skibbe, genellikle 4-2-3-1 tarzı dizilimler kullanıyor. Eskişehirspor bu açıdan onun için uygun bir takım olabilir. Boyd, Kamara, Serdar, Pele tam onun aradığı tipte oyuncular. Galatasaray döneminde yaşadığı disiplin problemini Eskişehir’de yaşayacağını zannetmiyorum. Çünkü Eskişehir yönetimi disiplin problemi çıkarmayacak oyuncular bulma uğraşındalar.

Gelecek sezon Skibbe için kariyer patlaması olabilir. Takım kurgusu Bülent Uygun’a ait olsa da Skibbe elindeki hamurla iyi bir iş çıkaracaktır. Eskişehir ise önce Rıza Hoca ile ardından Uygun yönetiminde yakaladığı istikrarı bu sezon Avrupa Kupası bileti ile süsleyebilir.

Peki Federasyon’un verdiği karar neleri etkileyecek ?

Herkesin bildiği üzere UEFA’nın ” şikeye 0 müsamaha ” anlayışı var ortada. Onlar bu işlere az bile karışan kulüpleri tamamen temizlendikleri anlaşılana kadar kupalarında istemiyorlar. Temmuz 15′ten sonra değişiklik hakkı sadece UEFA’da var, yani deliller ortaya çıkar ve bahsi geçen şahısların suçlu oldukları ortaya çıkar ise UEFA Türk katılımcıları tamamen veya kısmen kupalardan men edebilir. Ek bilgi olsun diye söylüyorum. Şike olaylarına karışan kulüplerin gerekli cezası almaadığına kanaat getirirse yani sümenaltı durumu gözlerse Tüm Federasyon Etkinliklerini kısıtlayabilir. Milli Takım kupalardan ihraç edilebilir. Bu arada Belçika’nın Genk takımı UEFA’ya Türk takımlarının men edilip kendilerinin Şampiyonlar Ligi’ne alınması için başvurmuş bile.

Tarihimizin en önemli kararını alma aşamasında.

Uzatmadan söylüyorum. Tüm iddialar yargı önünde, şu an Mahkemelere güvenmekten başka bir şey yapma şansımız yok. Tek dileğimiz beraat yada ceza kararlarıyla Türk Futbolunun temizlenmesi. Oyuncuların emeklerini koydukları, bizlerin izleyip birşeyler karalama çabasına girdiğimiz bu ligin bir kaç kişi tarafından belirlendiğini düşünmek yeterince midemi bulandırıyor. Tek isteğim artık Temiz bir Ligimiz olsun.

Federasyon ise tarihinin en önemli kararını verecek. Cuma 17:00′a kadar 3 koca gün var. Eğer Savcılık iddianemeyi hazırlarsa Federasyon en doğru kararı alabilir. Aksi halde ise çıkacak karar bizi geri dönülemez noktalara iletebilir. Temennim bir an evvel yargılanmaya geçilip suçlu ve suçsuzların belirlenmesi. Geçikmiş adalet, adalet değildir.

Kaleciler için artık söylenecek söz kalmadı. Aykut yada Ufuk ortalama birer antrenman kalecisinden fazlası olmadıklarını defalarca gösterdiler. Maça falan gerek yok.

Serkan da çoğu arkadaşı gibi olmayan ışığı veremedi !!

Toparlarsak ; Semih ve Okan dışında kadroda kalma sınırında olan hiçbir oyuncu ilk sınavdan geçemedi. Bu açıdan Galatasaray’ın gençleri en azından bu sezon için takıma doğrudan katkı verecek noktada değiller. Musa Çağıran, Serdar Eylik, Anıl Dilaver kiralık olarak gönderilirler ise son bir şansları olabilir. Bugün sahaya çıkanları izledikçe Cem Sultan ve Gökhan Öztirk’ün kolayca kaybedilmelerine yanmalı Galatasaray Taraftarı..

Bu pozisyonun projeksiyonunda geneli değerlendirdiğimizde; yetenek artık çabuk düşünmek ve çabuk oynamak demek oluyor. Tabi ki Messi gibi 1970,1980lerde yapılanları bugünlerde yapabilecek kadar yetenekliyseniz o ayrı. Ama biz insanların oynadığı futbolda topun hızı herşeyin önüne geçti. Çünkü oyuncular her zamankinden daha çok ve daha hızlı koşuyorlar. Ve ortalama oyuncu hızı ile hızlı diye tabir ettiğimiz oyuncuların hızları arasındaki fark gün be gün daha da azalıyor. Fiziksel şartların bu kadar eşitlendiği noktada, sizin kadar hızlı, sizin kadar güçlü ve sizin kadar dayanıklı rakibinizi geçmenin tek yolu hızını sizin belirlediğiniz futbol topunu doğru kullanmak oluyor. Çünkü ortalama bir pas hızı ortalama insan hızını neredeyse beşe katlıyor. Bu nokta da bir anektod aktarmak isterim. David Beckham’ı anlatan bir belgeselde konuşan Gary Lineker Beckham’ı şu sözler ile tanımlıyordu : ” David belki çok hızlı yada çok güçlü değil, belki Zinedine Zidane kadar iyi dribling yapıp 5 kişi çalımlayamıyor ama o 5 kişiyi üzerlerinden pas atarak geçebiliyor. Zaten amaç topu o 5 kişiden kurtarıp Raul’a ulaştırmak değil mi ? “

Zizu’nun yapabildikleri tartışılmaz ama Lineker’e de haksız diyemeyiz.

Tüm bu anlattıklarımı Brezilya Milli Takımın’da 2002′den beri yaşanan sorunu anlatmak için yazdım. Brezilyalılar sahada topla o kadar zaman kaybediyorlar ki rakip kim olursa Rıdvan Dilmen’in kulaklarını çınlatıyorlar ; ” Kötü oynayabilirsiniz ama kötü koşamazsınız. “ ve topun arkasına geçmeyi başarıyorlar. Sonuç olarak sahasına yerleşen rakibe karşı pozisyon bulmak zorlaşıyor.  Bu kayıp süre sorununu çözmek için ise takımın geneline bakmak lazım. Çünkü Kaka ve Lucas’ın süre ile olan sorunları başka açılardan. Kaka topla ile haşır neşir olarak, Lucas ise topun önce hakimi olmak sonra da onu nereye göndereceğini düşünmek için zaman kaybediyor. Bu nokta da ikinci bir anektod çok iyi bir örnek olacak : 2010 Dünya Kupası öncesi takımının 11′ini açıklayan Brezilya Milli Takımı Antrenörü Dunga’ya basın toplantısında ” Bu kadar savunma ve hücum konusunda uzman oyuncular varken niye Elano’yu oynatmakta ısrar ediyorsunuz ? ” şeklinde sorunlan soruya Dunga’nın cevabı ilginç olmuştu : ” Elano, Kaka ve Robinho’nun bize kaybettirdiği süreleri çabuk düşünüp karar vererek telafi edecek, çünkü artık topun hızını yüksek tutmalısınız “

Brezilya Milli Takımı ile birlikte dünyanın çoğunun yaşadığı bu hız probleminin çözümünde maalesef en güdüklerden biri yine Brezilyalılar olmuş. Topun hızını artıracak oyuncular yerine Kaka, Ronaldinho türevleri yetiştimeye devam ediyorlar. Pekala Ronaldinho ve Kaka, yazının başında bahsettiğimiz Messi tarzında yeteneklerin arasında yer alma kıyısında olsalar da Brezilya Milli Takıma verebildikleri ortada. Yeni nesil ” replika ” lar ise bundan fazlasını veremeyecek gibi duruyor. Bir önceki yazımda İngiltere için yeni rol – modelin Wilshere olması gerektiğini söylemiştim, Brezilya için ise bu Elano’nun biraz daha  gelişmişi olabilir. Çözüm çabuk düşünen ve verdiği kararı doğru uygulayabilen oyuncularda gizli.

Oyunculardaki fiziki gelişmenin kaynağı olan teknoloji bunun karşılığı olarak futbola başka bir şey sundu. Artık futbol topları daha hızlı, daha isabetli yol kat edebiliyorlar. 70 metreye pas atmak yada 40 metreden isabetli orta açmak ayakkabılardaki gelişimi de katarsak her zamankinden daha kolay. Hepsinin sonunda, futbolcuların rakiplerini alt etmesi iki yolu var. Ya Messi gibi başka dünyadan gelme olacaksınız ya da arkadaşlarınız ile tam yerinde, tam zamanında yardımlaşıp futbol topunu koşturacaksınız. Tüm yazı için bknz. İspanya Milli Takımı : En güçlü, en hızlı yada en yetenekli değiller ama yeni futbolu en iyi onların oynadığı çok açık. Dünya futbolunun geleceği bugünkü İspanyollarda ;  kim onlar gibi olabilirse o kazanacak.

Görev bölümü açısından değerlendirdiğimizde teorik olarak doğruluk payı olan bu tez, takımların bütünsel performanslarını düşündüğümüzde ise biraz güdük kalıyor. Geçtiğimiz sezon oynanan Real Madrid – Barcelona serilerinde Madrid orta sahasında yetenek fakiri oyuncuların sahadaki negatif etkisini hesapladığımızda ortaya başka bir teorem çıkıyor Platini’ninkinden farklı olarak. Günümüz futbolunda oyuncuların hem yetenekli hem de fiziki olarak doygunluk noktasına varmış olmaları gerekiyor. Yani Makalele, Mikel Obi yerine Pirlo, Scholes gibi oyuncular daha tercih edilebilir oluyorlar.

Mevkilerinde dünyanın en iyilerinden olan yukarıdaki ikili, İngiliz Milli Takımında neredeyse yokları oynuyorlar.

Paranın öbür yüzü olan Arjantin Milli Takımında ise savunma ve orta sahada tamamen tamamlayıcı rolde oyuncular mevcut. Tandemde genellikle görev alan Burdisso, Demichelis kalite olarak o düzeyde oyuncular olmasına rağmen özellikleri bakımından uyum sorunu çekiyorlar. Orta sahasında Cambiasso, Mascherano, Banega gibi aynı tür rol oyuncuları zaten verimsiz oldukları hücumda sıkıntı yaratırken, iyi yaptıkları defansif rollerinde de problem yaşıyorlar. Yer tutma, pozisyon alma konusunda hem savunmanın hem de orta sahanın yaşadığı aksaklıklar Arjatin Milli Takımı’nın bu denli kaliteli ayaklara rağmen sahada çaresiz kalmasına sebeb oluyor. Bu problem takımın ayaklarında bir pranga gibi her turnuva ortaya çıkıyor.

Tek farkları kullandıkları ayakları olan Cambi - Machi, Milli Takım performansları ile parmak ısırtıyorlar !!!

Tekrar Platini’nin hamal – yıldız tezine dönersek karşımıza iki yol çıkıyor. Kulüp takımlarında tezin kısa vadede ve geçici ( 2010 İnter ) başarılara imza atabildiği görülürken uzun vadede ise ( Barcelona, Manchester United ) sonuç vermediği anlaşılıyor. Milli Takımlarda ise Platini’ni tezinin başarı için değilse bile başarısızlık için uygulanabilirliği mümkün. En azından başarısızı etüd edip size başarılı olma yolunda bir imkan sunuyor. Tarihin en başarılı oyuncularından olan Platini’nin bu başarı haritası sınırlı tezi ile neden futbola olan katkısını saha içi değil saha dışında vermeye çalıştığını anlayabildik sanırım.

Sn. Bora Beyzade ve Serdar Kamaç’a çeviri ve haber için sonsuz teşekkürler.

Hızı, tekniği ve istikrarı sayesinde takımının atılımında pay sahibi.

Couceiro’nun aşırı ofansif oyunu sonrası yarım sezonluk geçiş dönemi ise Cenk Tosun ve Wagner’in transferleri ile kapandı. Ligin ikinci yarısı Couceiro’nun ayağa pas yapan, sürekli topa sahip olmak isteyen takımı ile Kafkas’ın savunma disiplini birleşince ve ek olarak her ikisini de yapabilen Hürriyet takıma katılınca pasta tamamlandı. Çabuk, ayağa, öne oynayan Gaziantepspor ikinci yarının tekil puan durumunda 3. oldu, ilk iki malumunuz.

Takım oyunundaki gelişim doğrusal olarak oyuncu performanslarına da yansıdı. Blackburn’un kapısından dönen Popov, ilk sezonunu boş geçen İsmael Sosa, Couceiro döneminde neredeyse yedeğe düşen Olcan Adın performanslarını ve değerlerini katladılar. Takıma ikinci yarı katılan Wagner ve Cenk ise Ernst’ten sonra son yılların en etkili devre arası transferleri idi.

Wagner : Adam eksiltme ustası.. Şekilde görüldüğü gibi..

Şimdi Kafkas için daha zoru başlıyor. Tıpkı Ertuğrul Sağlam’ın Bursaspor’da, Şenol Güneş’in Trabzonspor’da yaşadığı sürecin bir benzerini yaşama şansına sahip. Şampiyonluk yolunda Gaziantepspor’un en önemli sorunu maç içi istikrar. Bazı maçları o kadar git-gelli oluyor ki enteresan skorlar alınabiliyor. Bu açıdan saha içinde karakter gösterme işini üstlenecek oyunculara büyük iş düşüyor.Takımda Dany, Cenk, Popov gibi yetenekli ayaklar olmasına rağmen, dişlinin hızlanması başka ayaklarda gizli. Murat Ceylan, Wagner ve Ivan de Souza takımın performansını doğrudan etkileyen isimler. Ivan ligimizin (bence) en iyi hücumcu sol beki ve onun ofansif katkısı sıkışan oyunlar için hayati derecede önemli. Murat Ceylan ise süpriz koşuları ve etkili hücum presi özelliği ile şampiyonluk yolundaki takımların kadrolarında mutlaka olması gereken tipte bir orta saha oyuncusu. Son olarak Wagner ise Jaja’nın ayrılışı sonrası ALEX – 2′nin en belirgin adayı.

Tolunay Kafkas oyun planındaki aksayan noktaları geliştirebilir ve Cenk Tosun’a alternatif bir golcü transfer edebilirse gelecek yılın ciddi zirve adaylarından. Gaziantepspor’un UEFA Ön Elemelerinden başarıyla gruplara yükselmesi hem ekonomik hem de moral açısından çok değerli çünkü ellerinde Avrupa’ya pazarlayabilecekleri cevherler var. UEFA Kupasında oynanacak bir iki önemli maç bu amaca hizmet edebilir.